คำตอบของคำถาม “ปางอุ๋งสวยมั้ย”

โดย… Koy & The Gang

เคยสังเกตมั้ย เวลามีใครสักคนไปเที่ยวที่แปลกๆ ใหม่ๆที่คนส่วนใหญ่ยังไม่เคยไปกัน คนส่วนใหญ่มักตั้งคำถามกับคนกลุ่มน้อยนั้นว่า “…… สวยมั้ย” และฉันก็เป็นอีกคนที่ชอบตั้งคำถามแบบนั้น แต่มาวันนึงก็เริ่มเบื่อ รู้สึกว่าทำไมเราไม่ไปรวมอยู่กับคนส่วนน้อยที่ได้ไปที่ที่คนอื่นยังไม่เคยไป บ้างล่ะ

โครงการพระราชดำริปางตอง 2 (ปางอุ๋ง) อาจเป็นสถานที่ที่หลายคนเคยไปย่ำมาแล้ว แต่สำหรับสังคมรอบข้างฉันยังไม่เคยมีใครสักคนไปเลย ได้การแล้วล่ะ

ที่นี่แหล่ะจะเป็นสถานที่เปิดตัวสมาชิกใหม่ของคนกลุ่มน้อยอย่างฉัน และแล้วฉันก็รวบรวมสมาชิกชาวชนกลุ่มน้อยได้ 7 ชีวิต เป็นชีวิตที่ต่างคนต่างมา ต่างไม่รู้จักกัน
รู้แต่เพียงว่ามีฉันเป็นเพื่อน และเป็นเพื่อนฉัน ที่สำคัญทุกคนอยากยืนอยู่ท่ามกลางคนส่วนใหญ่แล้วเป็นคนที่ต้องตอบคำถามว่า “ปางอุ๋งสวยมั้ย” เหมือนกันหมดทุกคน

สำหรับคุณๆ ที่อยากไปบ้างอย่าคิดว่าเอาไว้ปีหน้าฉันจะไปมั่ง ขอบอกว่าไปปีนี้เลย ตอนนี้เลย ไม่ต้องรอแล้ว หากคุณต้องการสัมผัสธรรมชาติ ณ เวลานี้ ปางอุ๋งให้คุณได้ หากคุณจะรอไปถึงปีหน้า ไม่รับปากนะว่าปางอุ๋งในวันนั้นจะงามเหมือนกับที่ฉันกำลังจะเล่าให้คุณฟัง หรือเปล่า

ปางอุ๋ง ในยามเย็นก่อนพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ไม่ได้เป็นเพียงสวรรค์ของช่างภาพทั้งมืออาชีพและมือสมัครเล่นเท่านั้น สำหรับฉันและเพื่อนๆ ที่ไม่ได้เป็นมืออะไรเลยสำหรับการถ่ายภาพ เป็นเพียงนางแบบมืออาชีพบนกล้องเพื่อนๆ เท่านั้น ต่างลงความเห็นเหมือนกันว่า “ปางอุ๋ง..สวยมาก” แล้วต่างคนก็ต่างดื่มด่ำกับความงามที่ปรากฎท่ามกลางสายตาของพวกเรา แสงสลัวสีส้มของพระอาทิตย์ยามใกล้ตกดิน ทิวเขาสีเขียวเข้มเบื้องหน้า และผืนน้ำสงบนิ่งที่น้ำเงินที่ไม่ต้องสัมผัสก็รู้ว่ามันเย็นจัดแค่ ไหน ทุกอย่างเป็นศิลปะที่ธรรมชาติบรรจงสรรสร้างไว้ให้พวกเราได้อย่างลงตัว และเหมาะเจาะที่สุด

ลุงปาละเจ้าของบ้านพักแบบโฮมสเตย์ที่เราฝากชีวิตไว้เมื่อคืน บอกกับฉันและผองเพื่อนว่าควรตื่นตอนตีห้าครึ่งเพื่อให้ทันออกไปดูพระอาทิตย์ ขึ้นที่ปางอุ๋ง เช้านั้นฉันนึกเงียบๆ อยู่ในใจว่า สวรรค์มีจริงฉันใด นรกก็มีจริงฉันนั้น อยากเห็นความงามของธรรมชาติก็ต้องเอาตัวเข้าแลก คนเราเกิดครั้งเดียวตายครั้งเดียว และอีกหลายคำบ่นสารพัดที่ฉันจะนึกได้ระหว่างทางเพียง 500 เมตรจากบ้านพักถึงอ่างเก็บน้ำ แต่พอพ้นทางโค้งของหมู่บ้านเพื่อออกมาปะทะเพียงมุมหนึ่งของปางอุ๋ง คำแรกที่ฉันกับเหล่าเพื่อนๆ พูดออกมาพร้อมๆ กันก็คือ “สวยจัง…” และเราก็พบว่า อุณหภูมิเพียง 8 องศาเซลเซียส ที่ปางอุ๋งไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับอาชีพนางแบบเก่าของเราเลย ทุกท่าที่นึกออก ทุกท่าที่โพสแล้วไม่สร้างความลำบากให้กับร่างกายของสาวเหลือน้อยอย่างเรา และวิทยายุทธ์ที่ฝึกมาทั้ง 500 เล่มเกวียน ฉันและเพื่อนงัดออกมาใช้หมดทุกกระบวนท่าโดยไม่ได้สงวนไว้ เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีโอกาสได้มาอีก

พอแสงอาทิตย์เริ่มจับตามเหลี่ยมเขาหมอกเยอะแยะเริ่มทยอยโผล่หน้าออกมา มันมากจนเราต่างสงสัยว่าเจ้าโคมลอยใบยักษ์ 2 ใบที่เราเอามาปล่อยเมื่อคืนสงสัยมันคงไปตกบนหลังคาบ้านกระเหรี่ยงแล้วเผา บ้านเขาจนหมดเหลือแต่ควันที่ลอยมาแล้วมั้ง ทุกๆ วินาที ผ่านไปอย่างรวดเร็วหากเราก็ยังสามารถเก็บความรู้สึกอิ่มเอมในหัวใจไว้อย่าง ช้าๆ

ภาพความงามของผืนน้ำเบื้องหน้าเริ่มปรากฎชัดขึ้น แพลำน้อยที่ล่องออกสู่กลางอ่างเก็บน้ำด้วยแรงกำลังจาก2 มืออันแข็งแรงของชาวบ้านที่ไม่กลัวความหนาวเย็นของอากาศในขณะนั้น เป็นความงดงามที่ธรรมชาติมอบให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ทุกภาพยังชัดอยู่ในความทรงจำของฉัน ไม่ว่าจะผ่านไปอีกกี่ปี กี่เดือน พร้อมกับคำตอบที่เตรียมไว้ให้กับทุกคนแล้วว่า “ปางอุ๋งสวยมาก…”